Предыдущая тема :: Следующая тема |
Автор |
Сообщение |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
Obywatelska Inicjatywa Uchwałodawcza w Lublinie
Po prawie roku czasu od złożenia pisma do Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Walk i Męczeństwa o właściwą treść na Obelisku , po licznych pismach, odwołaniach i protestach treść i forma w/w komitetu zostały pozytywnie zaopiniowane. Sprawa wraca więc do Rady Miasta Lublin ponieważ wniosek w sprawie wzniesienia pomnika na terenie Miasta Lublin może być zgłoszony przez: Prezydent Miasta, co najmniej 3 radnych oraz grupa 1000 mieszkańców wpisanych do rejestru wyborców. Patrząc na głosowanie w sprawie Skweru Ofiar Wołynia gdzie na 31 radnych obecnych na Sesji tylko 16 zagłosowało nad w/w skwerem, podjęliśmy decyzje, że dalsza procedura może być tylko jedna – obywatelska - a więc zbieramy podpisy.
Jednocześnie najwyższy czas upomnieć się o Sprawiedliwych Ukraińców którzy uratowali wielu Polaków a uratowani i ich rodziny mieszkają również w Lublinie. Dlatego nazwę skweru Tarasa Szewczenki (ukraińskiego poety i malarza „1814 – 1861”) należy zmienić na Skwer Sprawiedliwych Ukraińców z wielu powodów.
A mianowicie jedynym argumentem że takowy powstał jest przetłumaczenie jego książki w Lublinie – kpiny z mieszkańców Lublina. Po drugie początki państwa Ukraina należy przyjąć marzec 1917 rok kiedy Centralna Rada Ukrainy wyłoniła Sekretariat Generalny który zaczął tworzyć administracje państwa. Jak wiec można pisać że w/w był ukraińskim poetą kiedy nie było takie państwa jak Ukraina kiedy żył i tworzył. I po trzecie teren skweru Tarasa Szewczenki historycznie przynależy do cerkwi grekokatolickiej którą utożsamiani są z nacjonalizmem i kultem zbrodniarzy z UPA, OUN i SS Galizien.
Wiec jest bardzo zasadne aby właśnie ten teren przyjął nazwę Skwer Sprawiedliwych Ukraińców jako zadośćuczynienie cerkwi grekokatolickiej. Zbieramy podpisy - Co pokazał pierwszy dzień 07.10.2014 roku kiedy na Krakowskim Przedmieściu obok Poczty Głównej rozpoczęliśmy ten trud walki o Obelisk i Sprawiedliwych Ukraińców. Jest budującym że wiele młodzieży podchodziło wyrażając akces złożenia podpisu – mówiąc że znają bardzo dobrze temat zbrodni na Wołyniu. Ludzie starsi to osoby którzy albo pochodziły z kresów albo ich rodziny.
Natomiast co mnie uderzyło i to bardzo oto spotkałem się w kilku przypadkach może nie z agresja ale z dezaprobata że zbieramy podpisy o Skwer Sprawiedliwych Ukraińców. Padały nawet pytania na czy byli takowi . Najwyższy czas upomnieć się o tych którzy oddali życie tylko za to, że ostrzegali, ukrywali i bronili swoich sąsiadów, znajomych Polaków przed grożącym niebezpieczeństwie ze strony zbrodniarzy spod znaku UPA-OUN i SS Galizien. Nasza zbiórka podpisów również zawiera temat funduszy na obelisk – ponieważ nie wszystko da się wykonać pracami społecznymi.
Dlatego posiadamy tablicę następującej treści „Zbieramy Fundusze na Obelisk Ofiar Ludobójstwa Dokonanego na Wołyniu i Kresach Południowo-Wschodnich który będzie przestrogą dla przyszłych pokoleń do czego może prowadzić odradzający się nacjonalizm na Ukrainie. Możesz mieć swoja cegiełkę – pobierz przekaz pocztowy. Na powyższy cel można wpłacić wpisując na przekazie bankowym: Fundacja Niepodległości, 20-705, Lublin, ul. Bohaterów Monte Cassino 53, nr konta 34154011442015641648380001, tytułem: Cele statutowe Fundacji – Obelisk Wołyński.
Droga do ustawienia Pomnika Ofiar Ludobójstwa dokonanego na Wołyniu i Kresach Południowo-Wschodnich przez Nacjonalistów Ukraińskich w Lublinie jest już długa i ciernista ale będziemy małymi krokami podążać do przodu. Czy uda się aby 11 lipca 2015 roku dokonano otwarcia – trudno powiedzieć ale nie wolno stanąć w miejscu w imię pamięci o tych co zostali zamordowani tylko dlatego że byli Polakami.
Zdzisław Koguciuk
Гражданская инициатива в Польше "Об установке в Cквере Жертв Волыни в Люблине Памятника Жертвам Геноцида, совершённого украинскими националистами на Волыни и юго-восточных Кресах"
Почти через год после подачи письма в воеводский Комитет Охраны памяти Борьбы и Мученичества о правильном тексте на Обелиске, после многочисленных писем, обращений и протестов содержимое и форма получили положительное заключение вышеупомянутого Комитета. Таким образом вопрос возвращается в Городской Совет Люблина, потому что предложение по вопросу установки памятника на территории города Люблин может быть внесён: Мэром города, не менее чем 3-мя депутатами, а также группой из 1.000 жителей, включённых в список избирателей. Глядя на голосование по вопросу Сквера Жертв Волыни, где из 31 присутствующих на заседании депутатов проголосовали только 16, мы приняли решение, что дальнейшая процедура может быть только одна - гражданская, поэтому мы собираем подписи.
Одновременно пора напомнить об Украинцах Праведниках, которые спасли многих поляков, а эти спасённые и их семьи проживают также в Люблине. Поэтому названный в честь Тараса Шевченко (украинского поэта и художника) сквер следует по нескольким причинам переименовать в Сквер Украинцев Праведников.
А именно, единственным аргументом, почему появился сквер имени Тараса Шевченко, является перевод его книги в Люблине - и это насмешка над жителями Люблина. Во-вторых, датой образования государства Украина следует считать март 1917 года, когда Центральная Рада Украины представила Генеральный Секретариат, который начал создавать администрацию государства. Следовательно, как можно писать о вышеупомянутом Шевченко, что "был украинским поэтом", когда не было такой страны, как Украина, в то время, когда он жил и творил? И в-третьих, территория сквера имени Тараса Шевченко исторически принадлежит греко-католической церкви, которая связана с украинским национализмом, с культом преступников из ОУН-УПА и дивизии СС "Галичина".
Поэтому очень логично, чтобы именно этот участок был назван Сквер Украинцев Праведников. Мы собираем подписи, что показал первый день 07.10.2014 года, когда на Краковском Предместье, рядом с Главпочтамтом, мы начали эту работу по борьбе за Обелиск и Украинцев Праведников. Примечательно, что подходило много молодёжи, выражая готовность поставить подпись, говорили, что очень хорошо знают о преступлениях на Волыни. Пожилые люди - это люди, которые родом с Кресов или члены их семей.
А что меня очень поразило, было несколько таких случаев, может быть не с агрессией, но с неодобрением, что мы собираем подписи за Сквер Украинцев Праведников. Звучали даже вопросы, были ли такие? Пора напомнить о тех, кто отдали свою жизнь только за то, что предупреждали, прятали и защищали своих соседей, знакомых поляков от опасности, грозящей со стороны преступников из ОУН-УПА и дивизии СС "Галичина".
Наш сбор подписей также затрагивает вопрос финансирования обелиска, потому что не всё можно сделать за счёт общественных работ.
Поэтому у нас есть плакат следующего содержания "Мы собираем средства на Обелиск Жертвам Геноцида, совершённого на Волыни и Юго-Восточных Кресах, который будет предостережением для будущих поколений, к чему может привести возрождающейся национализм на Украине. Вы можете внести свой кирпичик - сделать перевод. На вышеуказанную цель можно внести средства, написав на банковском переводе: Fundacja Niepodległości, 20-705, Lublin, ul. Bohaterów Monte Cassino 53, nr konta 34154011442015641648380001, tytułem: Cele statutowe Fundacji – Obelisk Wołyński.
Путь к установке в Люблине Памятника Жертвам Геноцида, совершённого украинскими националистами на Волыни и Юго-Восточных Кресах, уже долгий и тернистый, но мы будем маленькими шагами двигаться вперёд. Удастся ли открыть памятник 11 июля 2015 года, трудно сказать, но нельзя стоять на месте ради памяти о тех, кого убили только потому, что они были поляками.
Здислав Когуцюк (Zdzisław Koguciuk).
![](http://ic.pics.livejournal.com/szturman/13842770/382088/382088_1000.jpg) |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
23 октября – общенациональный протест в Польше против героизации УПА
Президент Украины Пётр Порошенко дал в лицо польскому народу, установив день образования преступной УПА государственным праздником. Верные ему пропагандисты, в том числе из Польши, при этом пытаются убедить общественное мнение Европы в том, что выбор даты 14 октября – это не прославление убийц поляков, евреев, армян, чехов и праведных украинцев, но – внимание! – это желание поклонения Божией Матери. Как будто Европа была слепа и не видела, что в этот день не один год по улицам украинских городов проходят не религиозные шествия с иконами, а фашистские марши с факелами, красно-чёрными флагами и портретами Степана Бандеры, который организовал ряд убийств, в том числе польского министра внутренних дел Бронислава Перацкого.
Против таких действий Петра Порошенко и его приспешников, семьи убитых УПА и СС «Галичина», поддержанные кресовым и патриотическим окружениями, начинают общенациональную протестную акцию. Её кульминацией станут протесты в четверг 23 октября в 17.00, в рамках которого будут пикетированы украинские дипломатические представительства.
Это протест против тех польских политиков, которые, заигрывая с бандеровцами, жертвуют памятью о 200 тысячах польских граждан, убитых украинскими убийцами в 1939 – 1947 гг. на Любельщине и в Прикарпатье, а также на Восточных Кресах II Республики Польша.
Информация будет систематически добавляться на патриотических интернет-порталах, а также по ссылке:
Ogólnopolska akcja protestacyjna przeciw gloryfikacji przez rząd ukraiński ludobójczych formacji OUN-UPA i SS-Galizien
Распространи и приди!
23 października - ogólnopolski protest przeciwko gloryfikacji UPA
Ukraiński prezydent Petro Poroszenko dał w twarz narodowi polskiemu, ustanawiając dzień powstania zbrodniczej UPA świętem państwowym. Wierni mu propagandziści, także ci z Polski, próbują przy tym wmówić europejskiej opinii publicznej, że wybór daty 14 października to nie gloryfikacja morderców Polaków, Żydów, Ormian, Czechów i sprawiedliwych Ukraińców, ale - uwaga! - chęć oddania czci Matce Bożej. Tak jakby Europa była ślepa i nie widziała, że w tym dniu od lat ulicami ukraińskich miast przechodzą nie religijne procesje z ikonami, ale faszystowskie marsze z pochodniami i czerwono-czarnymi flagami oraz portretami Stepana Bandery, który zorganizował szereg zabójstw, w tym polskiego ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego.
Przeciwko takim działaniom Petro Poroszenki i jego popleczników Rodziny Pomordowanych przez UPA i SS Galizien, wsparte przez środowiska kresowe i patriotyczne, rozpoczynają ogólnopolską akcję protestacyjną. Jej kulminacją będą protesty w czwartek 23 października o godz. 17.00, w ramach który m.in. pikietowane będą ukraińskie placówki dyplomatyczne.
Jest to każde protest przeciwko tym polskim politykom, którzy flirtując z banderowcami poświęcają pamięć o 200 tys. polskich obywatelach zamordowanych w latach 1939 - 1947 przez ukraińskich ludobójców na Lubelszczyźnie i Podkarpaciu oraz na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej.
Informacje będą systematycznie podawana na patriotycznych portalach internetowych oraz pod linkiem:
Ogólnopolska akcja protestacyjna przeciw gloryfikacji przez rząd ukraiński ludobójczych formacji OUN-UPA i SS-Galizien
Rozpowszechnij i przyjdź! |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
Zonger
Участник
![](images/avatars/111651321449cb43219d8b5.jpg)
Зарегистрирован: 24.03.2009 Сообщения: 17166
|
|
|
|
штурман писал(а): | 23 октября – общенациональный протест в Польше против героизации УПА
Президент Украины Пётр Порошенко дал в лицо польскому народу, установив день образования преступной УПА государственным праздником. Верные ему пропагандисты, в том числе из Польши, при этом пытаются убедить общественное мнение Европы в том, что выбор даты 14 октября – это не прославление убийц поляков, евреев, армян, чехов и праведных украинцев, но – внимание! – это желание поклонения Божией Матери. Как будто Европа была слепа и не видела, что в этот день не один год по улицам украинских городов проходят не религиозные шествия с иконами, а фашистские марши с факелами, красно-чёрными флагами и портретами Степана Бандеры, который организовал ряд убийств, в том числе польского министра внутренних дел Бронислава Перацкого.
Против таких действий Петра Порошенко и его приспешников, семьи убитых УПА и СС «Галичина», поддержанные кресовым и патриотическим окружениями, начинают общенациональную протестную акцию. Её кульминацией станут протесты в четверг 23 октября в 17.00, в рамках которого будут пикетированы украинские дипломатические представительства.
Это протест против тех польских политиков, которые, заигрывая с бандеровцами, жертвуют памятью о 200 тысячах польских граждан, убитых украинскими убийцами в 1939 – 1947 гг. на Любельщине и в Прикарпатье, а также на Восточных Кресах II Республики Польша.
Информация будет систематически добавляться на патриотических интернет-порталах, а также по ссылке:
Ogólnopolska akcja protestacyjna przeciw gloryfikacji przez rząd ukraiński ludobójczych formacji OUN-UPA i SS-Galizien
Распространи и приди!
|
...семьи убитых УПА и СС «Галичина», поддержанные кресовым и патриотическим окружениями
на Восточных Кресах II Республики Польша...
1. Инициаторы массовых и зверских убийств польского населения на Волыни - укро-нацисты ОУН-УПА.
В этом все поддержат поляков, потому что нет срока давности для таких преступлений и зверств.
Польский террор тоже имел место, на Холмщине, например, но он был ОТВЕТНЫМ И НА ПОРЯДОК ИЛИ ЗНАЧИТЕЛЬНО МЕНЬШИМ по количеству жертв.
Укро-нацисты пользовались "немецкой крышей", вооружением, обученными кадрами, поляки не имели возможности так же массово вооружаться и организовываться.
Попытки укрофилов выгораживать укро-нацистов ссылками на ответные действия и преступления польских партизанских отрядов и формирований АК уже против мирного украинского населения имеют целью "примирить официальный Киев и Варшаву перед "общим экстазом в ЕвроСоюзе и НАТО".
Экстаза не будет, а если он и состоится, то отрезвление будет отрезвляющим для обеих сторон.
2.Область, район преступлений, где было убито большинство поляков - Волынь, историческое название.
Употребление такого названия территории, как "Восточные Кресы II Республики Польша" будет встречено критически, как минимум, в Беларуси и России.
Исторически - это короткий период 1920-1939 года, который привёл Польшу к краху в 1939 году вследствие ослеплённости польской "элиты" угрозой с Востока от СССР.
Между тем, Польша была уничтожена с Запада - гитлеровской Германией.
Цепляться за проект пана Пидсудского и "прометеев польского Генштаба" - неразумно. Однако, польская "элита" всегда была неразумна.
Если поляки будут употреблять термин "Волынская резня" - всё встанет на своё место.
|
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
Станислав Стремидловский. В Польше растёт напряжение между поляками и украинцами
19.10.2014 00:55
Рупор варшавских либералов Gazeta Wyborcza на днях сделала «сенсационный» вывод: в последнее время в Польше нарастает напряженность между поляками и украинцами. Поводом для него послужил скандал в государственной Высшей школе Восточной Европы (PWSW), расположенной в городе Перемышль, что на польско-украинской границе. Девять студентов этого учебного заведения, прибывшие с Украины, разместили в интернете фотографию, где они позируют с флагом Украинской повстанческой армии (УПА). Один из жителей Перемышля перепостил ее на портале wykop.pl, сопроводив комментарием: «Это плевок в лицо полякам на их собственной земле! Не оставляем без внимания. Направляем заявления в прокуратуру о совершении преступления, оглашаем в средствах массовой информации и пишем протест ректору». В течение нескольких часов сайт Школы и аккаунт в Фейсбуке был завален гневными репликами. Студенты принесли извинения, сообщив, будто бы они только хотели «поддержать свою родину», а сами вовсе не являются «бандеровцами». Тем не менее ректор PWSW, профессор Кшиштоф Чешо написал, что инцидент будет рассмотрен на дисциплинарном комитете, информацию об украинских учащихся, которые имеют Карту Поляка, передадут в соответствующие консульства Польши на Украине. Заявление заканчивается словами: «Я хочу выразить глубокое сожаление, по крайней мере, неуместным поведением студентов нашей Школы».
УПА и «бандеровцы» — тема для польского общества очень больная. Несмотря на попытки либеральной элиты и средств массовой информации замолчать ее в информационном пространстве, выдавить на обочину, маргинализировав тех, кто помнит о событиях 1939-1947 годов, многие поляки не могут забыть трагедию организованной УПА Волынской резни поляков и сопровождавших ее событий. Gazeta Wyborcza была во главе тех, кто во имя польско-украинского «примирения» флиртовали с необандеровцами, предлагая Польше считать своим главным врагом Россию. Однако даже многие русофобские политики, общественные деятели и журналисты, не переставая критиковать Москву, отказывались видеть в Киеве «новых друзей». Тем большее возмущение оппортунистическая линия правящей коалиции и оппозиции по отношению к украинским ревизионистам вызывала у выходцев из Восточных Кресов и польских националистов. Взрыв негодования в этой среде вызвало недавнее решение президента Украины Петра Порошенко перенести празднование Дня защитника Отечества с 23 февраля на 14 октября, которое считается днем создания УПА. Национальное движение Польши (RN) выступило с заявлением, где расценило подобное как намерение Киева на государственном уровне положить историю «Украинской повстанческой армии в основу мифологии современного украинского государства». Совет RN призвал польские власти дать адекватный ответ, который бы привел к отмене указа украинского президента. «Посол Украины должен быть вызван в МИД Польши, чтобы услышать недвусмысленное заявление польских властей, — утверждает Национальное движение. — Это покажет, в какой степени отношения между Варшавой и Киевом основаны на партнерстве, а в какой — на некритичном восприятии всего того, что происходит на Украине. Мы ждем действий от правительства и президента Польши».
Указ Порошенко нанес серьезный удар по аргументации варшавских либералов, которые списывали распространившийся в украинском обществе «бандеровский культ» на «отдельные недостатки» непопулярных партий и движений. Старейший польский журнал Mysl Polska опровергает: культ УПА в Киеве не маргинален. С начала событий Майдана сторонники безусловной поддержки проевропейской и прозападной части Украины, радикально враждебно настроенные по отношению к России, активно поддерживающие новые власти Киева, стремятся внушить полякам, что экстремизм на украинской политической сцене никем не поддерживается и ни на что не имеет влияния, отмечает издание. Между те, мы все более убеждаемся, что новые власти, правящие Украиной, продолжают политику бывшего президента Ющенко в отношении УПА, ОУН и Бандеры. На днях во Львове прошел «Марш славы» по случаю 72-летия создания УПА — организации, которая несет ответственность за геноцид поляков, многочисленные террористические акты против евреев и русских. Организаторы шествия отметили связь между УПА и Майданом. «Без прошлого нет будущего. Без УПА не было бы Майдана», — сказал глава львовской организации «Память» Любомир Горбач. Антипольская, антисемитская, антироссийская и пронемецкая традиция в истории Украины нынешними властями считается основой суверенитета и национального самосознания, заключает журнал. Поэтому союзы кресовян и правых призвали поляков 23 октября выйти по всей стране на общенациональную акцию протеста против прославления УПА и принять участие в пикетировании украинских дипломатических представительств. При этом антиукраинские настроения в Польше «подогревает» не только история. Поляков начинает раздражать политика Варшавы, которая за счет своих граждан помогает иностранцам. Так, в начале октября группа польских студентов создала движение «Стоп украинизации Университета Ополе». Учащиеся обвинили ректорат в дискриминации их в пользу студентов-украинцев.
Проблема для поляков, недовольных своим правительством, в том, что две главные политические силы — правящая «Гражданская платформа» (РО) и оппозиционная «Право и Справедливость» (PiS) — в одинаковой степени причастны к поддержке Майдана и без репутационных рисков для себя прекратить играть на стороне Киева они не могут. Единственные, кто теоретически мог бы поставить вопрос о пересмотре приоритетов, это парламентские клубы Польской крестьянской партии (PSL) и Союза левых демократических сил (SLD), а также не представленный в Сейме, но набирающий популярность Конгресс новых правых (NP) Януша Корвина-Микке. Однако их возможности сегодня существенно ограничены. Другой вопрос: насколько долго способна продержаться господствующая либеральная идеология, отказывающая замечать реалии на восточных границах Польши. А они таковы, что у Варшавы есть трудности не только с украинцами. На литовском направлении — в очередных поселках Вильнюсского района (Виленского края), где большинство местного населения составляют литовские поляки, снимают таблички с двуязычными названиями улиц. На белорусском — непризнанный Союз поляков Белоруссии выражает министру образования Сергею Маскевичу протест против изменений к закону «Об образовании». И только на российском — маршалек Варминьско-Мазурского воеводства Яцек Процек просит Еврокомиссию разрешить включить в зону льготного местного приграничного передвижения с Калининградской областью все повяты своего воеводства.
В этой ситуации рост напряжения между поляками и украинцами может стать первой утечкой, которая вдребезги разнесет «паровой котел» варшавского политикума.
Источник: Станислав Стремидловский. В Польше растёт напряжение между поляками и украинцами |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
Студенты украинцы в Польше, убрав флаг УПА: "Мы все имеем польские корни"...
Несколько украинских студентов, обучающихся в польском городе Перемышль, в Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej, опубликовали фотографию, на которой они позируют с флагом УПА ("Правого сектора" - кому как удобнее).
Фотография сделана не во Львове или каком-то другом регионе бывшей Украины, охваченном лихорадкой национализма. Фотография сделана в Перемышле, на паркинге Галереи "Sanowa".
Эту фотографию увидел житель Перемышля, фото его возмутило. Он её опубликовал в интернете, снабдив описанием: "Украинские студенты Государственной Высшей Восточноевропейской Школы в Перемышле. Фотография сделана в Галерее "Sanowa" в Перемышле. Это плевок в лицо полякам на их собственной земле! Не оставим это без ответа. Направим заявление в прокуратуру о совершении преступления, предадим это огласке в средствах массовой информации и напишем протест ректору PWSW".
Под описанием фотографии был подан адрес ВУЗа, чтобы его ректору интернет-пользователи из Польши высылали свои протесты, выражающие возмущение. В PWSW было выслано множество подобных сообщений от жителей Польши. Соответствующими комментариями были завалены профили украинских студентов с фото в социальных сетях.
Источник: Ukraińscy studenci z Przemyśla fotografowali się z flagą UPA. Internauci atakują ich uczelnię
После такого общественного резонанса украинские студенты попытались оправдаться.
ЗАЯВЛЕНИЕ СТУДЕНТОВ PWSW
Мы, студенты Государственной Высшей Восточноевропейской Школы в Перемышле (далее перечислены 6 фамилий) приносим вам искренние извинения за фотографию с флагом УПА, сделанную в Галерее "Sanowa" в Перемышле.
Не подразумевали этой фотографией фашизма или расизма. Приносим искренние извинения польскому народу за неприятности, причинённые этим событием. Просим принять объяснения, что мы не являемся бандеровцами, как могла бы внушить эта фотография. Чувствуем, что связаны с польским народом, как братья - у всех у нас польские корни.
Благодаря Карте Поляка, мы можем обучаться в Польше на таких же основаниях, как польские граждане. Ещё раз просим принять объяснение, что этой фотографией не хотели распространять националистическую идеологию, мы лишь хотели что-то сделать для своей родины.
Просим прощения у всех, кого оскорбили, просим прощения у администрации и всего студенческого коллектива Государственной Высшей Восточноевропейской Школы в Перемышле, а в первую очередь, у всего польского народа.
(Ниже - подписи шести студентов с фотографии).
Последовала и реакция ректора вышеупомянутого учебного заведения:
"С сожалением заявляю, что в инциденте с фотографированием с флагом УПА и размещением фотографии в интернете, принимали участие студенты PWSW в Перемышле. По отношению к этим студентам приняты следующие меры:
- на основании §95 ст. 1 Устава PWSW в Перемышле - за действия, порочащие честь студента, дело по этому инциденту передано в Дисциплинарную Комиссию по делам Студентов;
- проинформированы соответствующие польские Консульства на Украине о студентах, обладающих Картой Поляка, которые были участниками этого инцидента.
От имени PWSW хочу выразить глубокое сожаление за, как минимум, неподходящее поведение студентов нашей школы".
(Подпись ректора). |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
Zonger
Участник
![](images/avatars/111651321449cb43219d8b5.jpg)
Зарегистрирован: 24.03.2009 Сообщения: 17166
|
|
|
|
Среда, 22 Октябрь 2014 antifa
Польские футбольные ультрас заявили в Киеве претензии на украинский Львов
++++++++++++++++
Любые ультрас - вредны, в том числе и польские. Пересмотр итогов Второй мировой войны - дело безнадёжное и вредное.
Работать с молодыми поляками надо, да, видно, некому. Реакция на укро-нацизм, бандеровщину вполне допустима и даже необходима. В том числе и на футбольных стадионах.
Типа, "К чёрту бандеровских убийц и их сторонников!"
Или "Укро-нацизму нет места в Европе!" В сущности, всё просто и понятно.
|
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
Zonger
Участник
![](images/avatars/111651321449cb43219d8b5.jpg)
Зарегистрирован: 24.03.2009 Сообщения: 17166
|
|
|
|
Среда, 22 Октябрь 2014 antifa
В Польше снимают фильм о зверствах ОУН-УПА на Волыни
В Польше снимается кинолента, которую с нетерпением ждут как в самой Польше, так и потомки всех тех, кто пострадал от рук УПА, в том числе и на Западной Украине. Фильм ещё до своего выхода получил широкую огласку в прессе и обществе. Об этом пишет Newsweek Polska.
«Вы не можете сделать фильм, который удовлетворит всех. У меня есть свой вариант, своя правда и я её придерживаюсь, — говорит режиссер фильма Войцех Смаржовский. — Я поляк и делаю кино с польской точки зрения».
Так режиссёр «Волыни» (именно так будет называться картина) оценил предположение, что фильм о резне украинских националистов польского гражданского населения может навредить отношениям между Украиной и Польшей.
«Будет ли фильм жестоким?» – интересуется журнал.
«Будет, как это должно быть», — подтверждает режиссер.
Он также отрицает обвинения, что фильм создается именно сейчас в неподходящий момент.
«А что это значит, «именно сейчас»? Никогда не было подходящего времени на съёмки такого фильма, ни при коммунистах, ни после 1989 года. Теперь случился этот Майдан. Неизвестно, какая будет ситуация на Украине, когда мы закончим работу над фильмом», — уверен режиссер.
Как и следовало ожидать, картина уже получила резко отрицательную оценку со стороны украинской литературной тусовки, сообщает «ПолитНавигатор».
«Я не знакома со сценарием, зато знаю несколько хороших украинских актёров, которые получили приглашение на участие в фильме, и несмотря на свои горячие симпатии к полякам, после прочтения своих украинских ролей, отказались от участия в съёмках. Они сказали, что это настоящая школа ненависти. Для меня это ужасающий тревожный звонок», — заявила в интервью для польской версии журнала «Newsweek» украинская писательница Оксана Забужко.
Премьера фильма «Волынь» Смаржовского запланирована на весну 2016 года. На данный момент Войцеха Смаржовского польская пресса называет королём современного польского кино.
Будущие польские зрители кинокартины с болью в сердце ожидают будущую премьеру.
«В наш дом в Борках на Волыни вторглись и ограбили бандеры с весны 1942 года. Разграбили все, что было. Пищевые продукты, постельное белье, одеяла, подушки, посуду, ювелирные изделия, одежду ... Бандеры очень нервничали, когда дом был закрыт, я имею в виду перед ними, но так же злобствовали, когда он был открыт, предполагая засаду. Наконец, злились, что нечего больше грабить. На сером рассвете 13 июля 1942 вторглись к нам снова. Отца в трусах вытащили из постели. Ворвались во двор, оставили его под деревом. Несколько бандитов стояли перед отцом угрожая винтовками. Мать в окне в муках с ребенком, ребенок плачет: Не убивайте! Но лидер в меховой шапке сказал убить отца. Предупредил, что под утро придут снова. Опасаясь, что они убьют всех, семья была вынуждена бежать», - написал пользователь по имени Артур, вспоминая горький опыт знакомства своих родных с бандеровским зверьём.
Подробнее: http://antifashist.com/item/v-polshe-snimayut-film-o-zverstvah-oun-upa-na-volyni.html#ixzz3Gwo2ITuX
Прим.
"Настоящая школа ненависти" - чего боится укр-культ-регерша Оксана Заюужко?
Того, что официальная Варшава встретит дополнительный шквал вопросов от простых поляков про "хероев Украины" Бандеру, Шухевича и прочих "хероев Волынской резни", про "Славу хероям" в исполнении Порошенко?
Про то, что в ВСУ хотят ввести бандлеровское приветствие, а День защитника Отечества приурочили к дню создания УПА?
"Иди и смотри" - фильм Элема Климова о сожжении белорусской деревни немецкими карателями не учит ненавидеть нормальных современных немцев, НЕНАВИДЕТЬ НАЦИСТОВ - УЧИТ.
Элем Климов, если бы он снял про Хатынь точно, дал бы в сюжете фактуру 118-го полицейского батальона СД и его командира Васюры. И всей этой сволочи типа Шухевича, которая творила то же самое в Schutzmannschaft Battalion 201.
Так и надо заворачивать ответы про правду истории киевской хунте, галицийским бешеным, укр-культ-регерам и всем их покровителям прямо в лоб.
|
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
Zonger
Участник
![](images/avatars/111651321449cb43219d8b5.jpg)
Зарегистрирован: 24.03.2009 Сообщения: 17166
|
|
|
|
Волынь...Кровавая полынь-
Не только в горечи поляки!
На Украину взгляд вновь кинь,
Вновь лают, воют, как собаки!
Каких "хероев" вознесли!
Какие ненависти сеют?
Гнать надо нечисть вновь с земли,
Она от крови сатанеет!
22.10.2014 |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
Zonger
Участник
![](images/avatars/111651321449cb43219d8b5.jpg)
Зарегистрирован: 24.03.2009 Сообщения: 17166
|
|
|
|
31.10.14 Студенты из Украины могут быть отчислены из польского вуза за поддержку УПА
Украинские студенты, проходящие обучение в одном из вузов Польши, сфотографировались на фоне флага Украинской повстанческой армии. После чего польский депутат потребовал их немедленного отчисления.
Польский депутат Станислав Пента считает, что украинские студенты, проходящие обучение в городе Перемышле в Государственной высшей восточноевропейской школе, должны быть отчислены за то, что сфотографировались на фоне флага Украинской повстанческой армии, передает польская газета Rzeszow.
Несмотря на извинения, принесенные студентами из Украины, депутат отправил запрос об их отчислении главе МВД Польши. По мнению польского политика, фотография на фоне символики украинских националистов, повинных в смертях сотен тысяч поляков, оскорбляет память польского народа и других жертв УПА.
Фотография также вызвала огромный резонанс в интернете. В соцсетях скандальный снимок сопровождали такие комментарии, как “плевок в лицо полякам на их собственной земле”. |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
16 kwietnia 2015
Ostatni wywiad dla TV „Rosja 1” zabitego w Kijowie dziennikarza Olesia Buzyny
Dziś w Kijowie został zabity znany ukraiński dziennikarz Oleś Buzyna. Jego opinia na temat tego, co dzieje się na Ukrainie, często pozostawała w sprzeczności z polityką, prowadzoną przez rząd ukraiński. Oleś Buzyna był częstym gościem w rosyjskim radiu i telewizji. W szczególności, brał udział w programach na kanałach telewizyjnych „Rosja 1” i „Rosja 24”.
Jeden z jego ostatnich wywiadów z nagłówkiem - cytatem: „Nie chciałem zmieniać się z dziennikarza w cenzora” ukazał się 11 marca. W nim Oleś Buzyna mówił o wolności słowa na Ukrainie i o literaturze Majdanu, która zalała miasta ukraińskie.
* * *
Jeden z najbardziej szanowanych dziennikarzy ukraińskich Oleś Buzyna poinformował o swojej rezygnacji ze stanowiska redaktora naczelnego ukraińskiej gazety [rosyjskojęzycznej] „Segodnya”. Na tym stanowisku pracował przez dwa miesiące. Dzisiaj jest gościem programu „Wiesti” na kanale telewizyjnym „Rosja 1”.
- Z czym należy wiązać Pańską decyzję o rezygnacji?
- Z cenzurą. Nie chciałem zmieniać się z dziennikarza w cenzora. Tajemnicą poliszynela było istnienie nieformalnych poleceń, co gazeta może robić, a czego jej nie wolno. Jednym z nich był zakaz personalnej krytyki premiera Jaceniuka, zakaz krytyki byłego prezydenta Leonida Kuczmy, na przykład. I było jeszcze kilka takich zarządzeń. Cóż, praca w tej sytuacji była niemożliwa. Realizowanie części politycznej w gazecie nie było możliwe. Można było po prostu siedzieć, pobierać wynagrodzenie i staczać się w bylejakość. Wybrałem rezygnację.
- Wychodzi na to, że został Pan oskarżony o nielojalność - wobec kogo? Premiera Jaceniuka?
- Ależ nie, nie oskarżono mnie o brak lojalności wobec premiera Jaceniuka. Oprócz wszystkiego innego, przez gazetę przeszło wiele materiałów zamówionych [zleconych]. One nadchodziły z góry, należało je publikować w obowiązkowej kolejności, to było tak zwane materiały wizerunkowe, materiały o niczym konkretnym. Ale istnieją zasady dziennikarskie, są dziennikarskie standardy i ... Jestem w dziennikarstwie od 1992 roku. Tak jak mnie uczono, tak jestem zdecydowany działać, zgodnie z niezmiennym kanonem dziennikarstwa.
Pijar [PR] - to jedno, a dziennikarstwo - to coś zupełnie innego. I zamieszczać bezmyślny, głupi materiał, który pojawiał się nie wiadomo skąd, i błogosławić go [podpisywać się pod nim] swoim nazwiskiem nie chciałem. A ponieważ ilość tego typu materiałów stopniowo się zwiększała, postanowiłem odejść. Stanowisko szefa redakcji jest w rzeczywistości jest wpływowe, ono raczej stanowi dekorację przy rozstrzyganiu spraw w ramach tego systemu, w którym pracuję. I jeśli chodzi o wpływ, to był on odgórnie wywierany przede wszystkim na redaktora naczelnego. A ludzi, którzy z góry na redaktora, to znaczy na mnie, zaczynali wpływać, było bardzo wielu.
Oni woleli pozostać w cieniu. To znaczy, na przykład, powiedzieli mi: nie powinien Pan występować w telewizji rosyjskiej. Zapytałem: „A dlaczego? Czyżbym wyrażał jakieś separatystyczne myśli, na przykład? Czyżbym popierał wojnę w jakiejkolwiek formie?” Nie, Pan nie powinien występować [w rosyjskiej TV], to wszystko.” Oto proszę jeden zakaz. I takich zakazów było dosyć dużo. Nie miałem prawa nawet mówić o tym, że strona internetowa gazety „Segodnya” nie podlega oficjalnie mi jako redaktorowi naczelnemu.
Oto nonsensy pojawiały się na stronie internetowej, rzeczywiście pojawiały się błędy. O te błędy obwiniano mnie. Ale w rzeczywistości stroną internetową zarządzała zupełnie inna osoba, mężczyzna, zupełnie mi nie podporządkowany. Absolutnie. Ktokolwiek by to był, nieważne. Kiedy mówiłem, zróbmy oficjalne oświadczenie, że ta witryna internetowa mi nie podlega, moje kierownictwo mówiło: nie, takiego oświadczenia robić nie należy. To znaczy, z jakiej racji mam być, przepraszam, w tej sytuacji stale kozłem ofiarnym? Wystawiali mnie, a ja musiałem milczeć. Z jakiej racji?
- Jak Pan ocenia procesy, które mają miejsce na Ukrainie? Popełnili samobójstwo dwaj dawni parlamentarzyści Partii Regionów, a jeszcze większa liczba byłych przedstawicieli partii rządzącej jest prześladowana.
- Tak, to jest idiotyzm. Po prostu idiotyzm. Janukowycz, gdy doszedł do władzy, posadził Tymoszenko, posadził Łucenkę, część ludzi, którzy byli wtedy w opozycji do Janukowycza, uciekło z kraju. Przychodzi nowy rząd pod szlachetnymi hasłami i robi to samo. Dokładnie to samo. I dokładnie tak samo część ludzi została zmuszona do opuszczenia Ukrainy, jedni wyjechali na wschód, a niektórzy na zachód.
Znamienny przykład - bardzo znany oligarcha Firtasz, który jest w Austrii, na przykład. Już nie da się znaleźć bardziej jaskrawego argumentu na rzecz tego wszystkiego, co się dzieje. Próbują odebrać kanały telewizyjne. To znaczy wyjazd Firtasza jest związany, według bardzo wielu ekspertów, z faktem, że po prostu chcą mu odebrać kanał telewizyjny.
Poroszenko ma bardzo skromny kanał, jeśli chodzi o możliwości, „Piąty”, a „Inter” – to ogólnonarodowy kanał, a dlaczegóż by nie położyć na nim ręki, nie uczynić go absolutnie sterowalnym, żeby nawet cienia opozycyjności tam nie zostało. Takich przykładów jest bardzo dużo. W istocie tworzy się dyktatura. Ale fakt, że dyktatorów jest trzech – a nie jeden, nie zmienia istoty rzeczy.
Zanim pojawiła się dyktatura Oktawiana Augusta, był triumwirat. I wojna domowa. Oto cała odpowiedź. Pompejusz, Krassus i Cezar rządzili Rzymem. Ale to była dyktatura, choć triumwirat. Dyktatura trzech. Tak również zdarza się w historii.
Źródło: Последнее интервью "России 1" убитого в Киеве журналиста Олеся Бузины |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
штурман
Site Admin
![](images/avatars/137303905445b8a724943e9.jpg)
Зарегистрирован: 12.09.2005 Сообщения: 2868 Откуда: город-герой Севастополь - город-герой Ленинград
|
|
|
|
Ołeś Buzyna napisał, że Bandera nie może być bohaterem Ukrainy, między innymi dlatego, że zabijał Ukraińców. A teraz on, Ukrainiec wywodzący się z kozackiego rodu, bardziej ukraiński niż Bandera, sam został zamordowany przez pogrobowców Bandery.
Dla przypomnienia - co napisał Buzyna po uchyleniu tytułu bohatera Banderze: "Dlaczego więc ci sami "banderofile" nie dostrzegają żadnej zbrodni w masakrze Wołynia w 1943 r., kiedy na rozkaz OUN Bandery zostało wymordowanych około 80 000 Polaków? I nie oficerów, ale przede wszystkim kobiet, dzieci i starców. Polskie wsie na Wołyniu były otaczane przez oddziały UPA, a następnie rozpoczynała się rzeź w takim samym stylu, w którym plemiona afrykańskie zabijają się nawzajem w międzyplemiennych wojnach".
"Prawdą jest, że Bandera stał się symbolem i flagą nacjonalizmu o nieludzkiej twarzy, który zabrnął w ślepy zaułek i zniszczył nawet swoich zwolenników. Ten nacjonalizm stara się pogodzić sprzeczności: wiarę w Boga i satanizm, walkę o "wolność" i służbę w hitlerowskim wywiadzie, wielkie "ideały" i morderstwa zza węgła, nawet swoich. Ktoś może powiedzieć: ale on przecież kochał Ukrainę! Tak, kochał. Ale tak, jak gwałciciel kocha swoją ofiarę - nie interesując się wzajemnością. Bandera nie może być Bohaterem Ukrainy choćby tylko z jednego powodu: on zabijał Ukraińców".
Poniżej pełny tekst tego artykułu.
Historie Ołesia Buzyny: niebohaterska "bandera"
Nie żałujmy! 12 stycznia strona internetowa prezydenta Ukrainy poinformowała: Stepan Bandera został pozbawiony tytułu bohatera.
Nie przypadkiem piszę słowo w tytule "bandera" w rodzaju żeńskim i z małej litery, chociaż tematem artykułu jest tenże Bandera, który należał do rodzaju męskiego, i którego nazwisko zaczyna się, zgodnie z zasadami ortografii, oczywiście, z dużej litery.
Ale Bandera - to nie człowiek. To pył. A także symbol i flaga. Symbol i flaga raczej ponure - kolor krwi i śmierci. Nie przypadkiem sztandar organizacji, którą kierował, był czarny i czerwony - nie są to barwy radości życia. A i nazwisko tego bohatera skandali sądowych - mówi o sobie. W tłumaczeniu z języka mołdawskiego (przodkowie "prowidnyka" OUN (b), jak wiadomo, pochodzili właśnie z Mołdawii, nie będąc, jak mówią dzisiaj, "etnіcznymi Ukraińcami"), "Bandera" oznacza tyle co "flaga", "chorągiew". To samo, co w języku mołdawskim, słowo "Bandera" oznacza i w innych językach romańskich.
Starsi ludzie z pewnością pamiętają hiszpańską komunistyczną piosenkę "Bandera rossa" - "Czerwony sztandar", popularną w latach 30-tych. Nawet w czasach naszego dzieciństwa siłą inercji ta piosenka była jeszcze w podręczniku szkolnym, stąd utkwiła mi w pamięci. Istnieją również inne hiszpańskojęzyczne pieśni z tym samym niezapomnianym krótkim słowem. Na przykład, "La Bandera de mi patria" -. "Sztandar mojej Ojczyzny", w której śpiewa się o fladze, którą "ściskamy w naszych rękach".
Ale co oni tam trzymają - to ich sprawa. Problem na czymś innym polega: na Ukrainie przeważająca większość obywateli (autor tego artykułu także do niej należy, nie wstydzi się swojego brak oryginalności) nie życzy sobie widzieć w Banderze SWOJEGO sztandaru i nie znajduje w nim niczego bohaterskiego. Oczywiście, osoby te przyjmowały w swoim czasie dekret prezydenta Juszczenki o przyznaniu szefowi OUN tytułu "Bohatera Ukrainy" jako działanie antyspołeczne, bezczelny wybryk w duchu starożytnego rzymskiego Kaliguli, i nie waham się użyć takiego sformułowania, publiczne znieważenie godności narodu.
Jestem pewien, że w tym przypadku wyrażam pogląd większości - to znaczy osób z ludzką, a nie banderowską partyjną moralnością, wyrażoną w niesławnym "Dekalogu", którego punkt 7 głosi: "Nie zawahasz się popełnić największej zbrodni, jeśli tego wymagać będzie dobro Sprawy".
Znieważeni juszczenkowskim dekretem obywatele Ukrainy nie uważają za "heroizm" aktów terroryzmu, zabójstw przeciwników politycznych i zbrodni przeciwko ludzkości, nawet jeśli dokonujący ich i nawołujący do nich "anty-bohater" uzasadniał swoje działania osławionym "dobrem Sprawy".
Tak samo niesławny dekret Wiktora Juszczenki przedstawiał rzadki przykład nie tylko amoralności, ale i nihilizmu prawnego, więc nie było zaskoczeniem, że "produkcja" nowego bohatera przez administrację byłego prezydenta wywołała nie tylko oburzenie, ale także spowodowała pozwy sądowe żądające jego anulowania.
W efekcie jeden z pozwów doprowadził do tego, że Bandera został oficjalnie "zdeheroizowany" - 12 stycznia 2011 roku na stronie internetowej prezydenta Ukrainy pojawiła się następująca informacja służby prasowej Wiktora Janukowycza: "Postanowieniem Sądu dekret prezydencki "O przyznaniu S. Banderze tytułu Bohatera Ukrainy" został uchylony. Postanowieniem Donieckiego Okręgowego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2010 r. został uwzględniony pozew obywatela Olencewicza Władymira Edwardowicza przeciwko prezydentowi Ukrainy Wiktorowi Juszczence, z udziałem osoby trzeciej - Stepana Bandery - Juniora, o uznane za niezgodny z prawem i uchylenie dekretu prezydenta z dnia 20 stycznia 2010 № 46 "O przyznaniu S. Banderze tytułu "Bohatera Ukrainy". Dekret został uchylony.
Postanowieniem Donieckiego Apelacyjnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2010 r. decyzja Donieckiego Okręgowego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2010 została utrzymana bez zmian. Decyzja weszła w życie. Dekret traci moc".
Po przeczytaniu tej informacji stwierdziłem, że moja prognoza, ogłoszona rok temu na kanale ORT w programie Maksyma Szewczenki, "Osądźcie sami", poświęconym zakończeniu wyborów prezydenckich na Ukrainie, okazała się prawidłowa. Powiedziałem wówczas, że Wiktor Janukowycz nie spełni swojej obietnicy z kampanii wyborczej - uchylenia dekretu Juszczenki osobiście - lecz że doprowadzi do tego na drodze sądowej. I chociaż później Wiktor Janukowycz ponownie zapewniał na konferencji prasowej w Moskwie, że anuluje juszczenkowski dekret w Dniu Zwycięstwa, mimo wszystko to ja miałem rację a nie on. Czasami nawet myślę, że w niektórych sprawach znam Wiktora Janukowycza lepiej niż sam Wiktor Janukowycz. Przynajmniej w tych dotyczących ideologii.
W publicznym wystąpieniu pan Janukowycz naprawdę bardzo pragnie powiedzieć coś miłego swoim ukraińskim wyborcom lub przyjaciołom za granicą. Ale w praktyce stara się kierować tym, co sprytnie nazywa polityczną koniecznością. W przeciwieństwie do Juszczenki, obecny prezydent woli nie gasić wszystkich pożarów osobiście (pamiętacie, jak Wiktor Andrzejewicz rzucał się na płonący las z łopatą?), lecz powierzyć sprawy specjalnie wyszkolonym towarzyszom. To jest zasadnicza różnica między starą a nową władzą Ukrainy. Dlatego, przy wszystkich wadach i brakach, Janukowycz ma drużynę z prawdziwego zdarzenia, podczas gdy Juszczenko miał tylko zbieraninę wolnych atamanów, nazywających siebie "kochanymi przyjaciółmi" i "polowymi dowódcami Majdanu". Podobnie jak wszyscy komendanci polowi, oni rozumieli grę zespołową w stylu "Łabędź, Rak i Szczupak", co doprowadziło pasażera, jadącego z takim zaprzęgiem, z ulicy Bankowej do wsi Wielkie Niezdary - i to już na zawsze.
Rozumiem tych krytyków Janukowycza, którzy twierdzą, że obietnic wyborczych należy dotrzymywać. Lubię, gdy chłopak powiedział - chłopak zrobił . Ale prezydent - nie jest to "chłopak". A zasady etyki ulicy nie stosują się do niego. Według nich można zostać pierwszą osobą we wsi, ale nie skutecznym politycznym menadżerem, którym powinien być prezydent państwa.
Wyobraźcie sobie, że Janukowycza uchylił dekret Juszczenki, nie czekając na decyzję sądu. Wiktor Fedorowicz nie jest dziedzicznym monarchą i nie jest dyktatorem. Prędzej czy później zastąpi go inny prezydent. Nikt nie może wykluczyć, że osobą tą nie będzie udoskonalona hybryda Wiktora Juszczenki, powiedzmy, ktoś taki jak Oleg Tiahnybok, tylko bardziej "radykalny". Możliwe jest również, że "banderomania" będzie tajnym hobby tego hipotetycznego działacza, które on dotychczas skutecznie ukrywał się przed społeczeństwem i lekarzami. Juszczenko stojący na Majdanie też nie miał na czole napisane wielkimi literami, że podoba mu się terrorysta, apologeta totalitaryzmu, natchnienie czystek etnicznych Polaków i rzezi w szeregach własnej OUN - Stepan Bandera.
I ten oto piąty prezydent bierze i anuluje dekret Janukowycza w sprawie zniesienia dekretu Juszczenki! Bandera - znowu "bohaterem". Szósty prezydent będzie musiał zaczynać wszystko od nowa. Śmiesznie? Ale tak by było. Albo coś w tym rodzaju.
Janukowycz postąpił trochę inaczej. Na zewnątrz nie wygląda to efektownie. Ale jest skuteczne. Jak wiadomo, oprócz władzy wykonawczej i ustawodawczej, na Ukrainie, jako państwie demokratycznym, istnieje także niezależna władza - sądownictwo. Nie będziemy dyskutować, na ile ona faktycznie jest "niezależna". Ale jej decyzje są obowiązujące także dla dwóch pozostałych władz, w tym i dla głowy państwa. To dzięki zaskakującej decyzji Trybunału Konstytucyjnego w sprawie trzeciej tury wyborów w odpowiednim czasie otworzyły się drzwi do Kancelarii Prezydenta dla samego Wiktora Juszczenki. To potężna władza. Nie wolno jej nie doceniać.
Mam nadzieję, że nikt nie będzie wątpił, że tenże Władymir Olencewicz - skromny doniecki adwokat - za rządów prezydenta Juszczenki nie miał żadnych szans, aby za pośrednictwem Sądu anulować dekret przyznający Banderze tytuł "Bohatera Ukrainy". Od 2007 roku trwa proces sądowy na podstawie analogicznego pozwu, związanego z przyznaniem tego samego tytułu, dla byłego oficera hitlerowskich sił zbrojnych Romana Szuchewycza. Do tej pory się procesuje ! Chociaż podejrzewam, że po 2010 r. - z wielką nadzieją na sukces.
Zasługa Janukowycza jest przynajmniej taka, że nie przeszkadzał takim jak Olencewicz. A przecież możliwości utrudniania ma nie mniejsze niż Juszczenko. Jednak nie skorzystał z nich. To mało? Być może. Ale dobre i to. Bądźmy realistami. Żadna władza nie pójdzie na ustępstwa narodowi, jeśli naród nie będzie domagał się spełnienia złożonych mu obietnic.
W "sprawie Bandery" od strony narodu wyraźnie odczuwało się presję. Faktycznie, Janukowycz został prezydentem tylko z powodu wsparcia tych, którzy uparcie nie dostrzegali w Banderze "bohatera", pomimo lokajskiej kampanii propagandowej prowadzonej przez "lobby pomarańczowe" na jednym z głównych kanałów telewizyjnych, gdy krwawego maniaka z OUN kilka lat temu przepychano do miana "wielkiego Ukraińca". Z powodu oddolnego nacisku zaczęły się zmiany na samym szczycie, zakończone obwieszczeniem o uchyleniu dekretu prezydenta Juszczenki na stronie internetowej prezydenta.
Ale to tylko warunkowe szczęśliwe zakończenie. Informacja na prezydenckiej stronie internetowej kończy się słowami: "Na postanowienie Sądu apelacyjnego wpłynęło kilka odwołań do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ukrainy". Decyzja sądu weszła w życie. Ale istnieje możliwość zaskarżenia i przekazania do ponownego rozpatrzenia lub uchylenia. Mówiąc w prawniczym żargonie, postanowienie to musi jeszcze "utrwalić się". W rzeczywistości, według stanu na dzisiaj, Bandera nie ma tytułu państwowego "Bohatera Ukrainy". Ale Naczelny Sąd Administracyjny może jeszcze wydać inne postanowienie.
A teraz o tym, dlaczego uważam, że Bandera nie ma prawa do tytułu bohatera. Kierując krajową egzekutywą OUN na zachodnioukraińskich ziemiach Zachodnich ( "egzekutywa" - to coś w rodzaju podziemnego komitetu wykonawczego), Stepan, jeszcze jako student Politechniki Lwowskiej, rozpoczął swoją działalność jako "wódz" od zorganizowania zabójstwa dyrektora ukraińskiego gimnazjum we Lwowie - Babija. Ten wypowiadał się publicznie w szkole, którą kierował, przeciwko terrorowi jako metodzie walki politycznej i apelował do uczniów, aby nie ulegali propagandzie zwolenników takich metod. Natomiast Bandera liczył przede wszystkim na gorącą i niedoświadczoną młodzież. Dlatego też, z jego rozkazu, dyrektor gimnazjum został zamordowany 25 lipca 1934 roku przez bojówkarza Michaiła Cara.
Zamordowany nauczyciel był setnikiem galicyjskiej armii. Kiedy Bandera był jeszcze tylko złym dzieciakiem, duszącym koty w celu hartowania braku litości dla wrogów, Iwan Babij z bronią w ręku już walczył o niepodległość i jedność Ukrainy w okresie "walk wyzwoleńczych" w latach 1918 - 1920. Ale walczył jak żołnierz, a nie jak bandyta. W chwili śmierci miał 41 lat. Od tej przelanej ukraińskiej krwi rozpoczęła się droga Stepana Bandery w ukraińskiej historii. Już tylko to całkowicie wystarczy, aby pozbawić go tytułu "Bohatera Ukrainy".
Jest zadziwiający związek pomiędzy tym, kogo czcimy i naszym życiem. Oczywiście, niektórzy ludzie potrafią czcić jednocześnie dwie siły wzajemnie się wykluczające. Na przykład na Haiti w dzień ludzie chodzą do kościoła, a w nocy biorą udział w krwawych ceremoniach voodoo. Nie należy się wiec dziwić, że na tej wyspie nieustannie "pojawiają się", jeśli nie jakiś potwór, jak Deval, to trzęsienie ziemi lub cholera, w połączeniu z kontyngentami sił pokojowych. Nie można palić kadzidła i dla Boga, i dla Szatana. Na przykład, uważać się za dobrego chrześcijanina i biegać z portretem Bandery na wiec. Nic dobrego z tego nie będzie. Chciałbym dodać, że Cerkiew greckokatolicka w tym samym 1934 roku słowami Metropolity Andrzeja Szeptyckiego otwarcie potępiła morderstwo Babija przez banderowców. Jednak zabójcy tego nie usłyszeli.
W 1940 roku zahartowani w aktach terroru Bandera i Szuchewycz rozpętali wewnątrz OUN prawdziwą wojnę domową - nie chcieli się dzielić partyjną kasą z przedstawicielami starszego pokolenia, reprezentowanego przez pułkownika Melnyka. Efekt - kilka tysięcy zabitych i rozpad organizacji na dwa zwalczające się obozy. Julia Tymoszenko i Wiktor Juszczenko, oboje czciciele religii Bandery, nie powinni zatem być zaskoczeni, że ich Majdanowy tandem również się rozpadł. Z banderowcami inaczej być nie może. Bo, powtarzam, kodeks, według którego wychowywał się i żył Bandera, głosi: "Nie zawahasz się dokonać największej zbrodni, jeśli tego będzie wymagać dobro Sprawy".
Nacjonalistyczny Dekalog nie przypadkiem, jak przykazania Chrystusa, składa się z dziesięciu punktów. Przecież to ich szatańska parodia. Poprzez punkt 7 otworzył możliwość popełnienia KAŻDEJ zbrodni. Co mianowicie jest "dobrem sprawy" - może być interpretowane dowolnie, a zezwolenie na popełnienie "największej zbrodni"- jest absolutnie jednoznaczne!
Żaden normalny człowiek nie podejmie się uzasadniania zbrodni tajnej policji Stalina. Na przykład w 1940 r. w Katyniu, Charkowie i Kalininie NKWD rozstrzelało 14 595 polskich oficerów - jeńców wojennych. Jest to z pewnością ZBRODNIA. Ponieważ rozstrzeliwać jeńców wojennych nie wolno - ani polskich, ani niemieckich, ani rosyjskich, ani ukraińskich. Żadnych jeńców! Każdy fan Bandery, z którym rozmawiasz o tragedii katyńskiej, zaczyna radośnie krzyczeć o "moskiewskich zbrodniach". Chociaż na czele Związku Radzieckiego stał w tym czasie Gruzin Stalin, a NKWD kierował jego rodak Ławrientij Beria.
Dlaczego więc ci sami "banderofile" nie dostrzegają żadnej zbrodni w masakrze Wołynia w 1943 r., kiedy na rozkaz OUN Bandery zostało wymordowanych około 80 000 Polaków? I nie oficerów, ale przede wszystkim kobiet, dzieci i starców. Polskie wsie na Wołyniu były otaczane przez oddziały UPA, a następnie rozpoczynała się rzeź w takim samym stylu, w którym plemiona afrykańskie zabijają się nawzajem w międzyplemiennych wojnach.
Na to czciciele Bandery oburzają się: przecież on w tym czasie siedział w niemieckim więzieniu! A czy to nie współtowarzysze Bandery zabijali Polaków? Czy kiedykolwiek on chociaż jednym słowem potępił ich za czyny popełnione w lasach na Wołyniu? Więc cóż to za argument?
Jest w pełni uzasadnione, że kropkę na ścieżce życia samego "prowidnyka" postawił młody człowiek z rodziny ze sławnymi banderowskimi tradycjami - Bogdan Staszyński. Właśnie on rozpoczął od sympatii do ounowskiego ruchu, a zakończył jako agent KGB, zabijający Banderę w 1959 roku w Monachium przy pomocy broni, strzelającej trucizną.
Ale zjadliwości samej banderowskiej "doktryny" to nie zmniejszyło . Ci, którzy dzisiaj wymachują "prowidnykiem" jak flagą, powinni zrozumieć, że ich idol nie jest lepszy od Hitlera. Jedynie skala jego zbrodni jest nieco mniejsza - nie zdążył dojść do władzy i przekształcić Galicji w karpacką wersję Trzeciej Rzeszy z jednym Führerem. On - jeden z szeregu małych europejskich watażków epoki totalitaryzmu. Z zoologicznego oddziału narodowo - socjalistycznych (nazistowskich) "gadów". Nawet nie ukraińskiej, lecz zaledwie galicyjskiej skali.
Uczynienie z niego symbolu dla całej Ukrainy nigdy się nie uda. On jest jej obcy. On nigdy nawet nie był na prawdziwej oryginalnej "Wielkiej Ukrainie" - w najlepszym przypadku spoglądał na nią z poza granicy, przez rzeczkę Zbrucz. Nic dziwnego, że nawet dziś, po pojawieniu się komunikatu na stronie prezydenta o "odheroizowaniu", "spory o Banderę" z żądaniem obalenia "okupacyjnej władzy" rozgorzały tylko w trzech obwodach w zachodniej części kraju.
Każdy polityk, który spróbuje narzucić Banderę jako bohatera Ukrainy, zniszczy nie tylko swoją osobistą karierę (czego niezbitym dowodem - los Juszczenki, Tymoszenko i innych "bohaterów Majdanu"), ale także spowoduje rozpad kraju. Ukraina - to nie Galicja. Galicja, pomimo separatystycznych haseł, głoszonych od tej chwili, póki co, to tylko część Ukrainy. To nie Ukraina będzie musiała dostosować się do prowincjonalnej galicyjskiej politycznej mitologii, lecz Galicja - do o wiele bardziej humanistycznych wielkoukraińskich tradycji.
Prawdą jest, że Bandera stał się symbolem i flagą nacjonalizmu o nieludzkiej twarzy, który zabrnął w ślepy zaułek i zniszczył nawet swoich zwolenników. Ten nacjonalizm stara się pogodzić sprzeczności: wiarę w Boga i satanizm, walkę o "wolność" i służbę w hitlerowskim wywiadzie, wielkie "ideały" i morderstwa zza węgła, nawet swoich. Ktoś może powiedzieć: ale on przecież kochał Ukrainę! Tak, kochał. Ale tak, jak gwałciciel kocha swoją ofiarę - nie interesując się wzajemnością. Bandera nie może być Bohaterem Ukrainy choćby tylko z jednego powodu: on zabijał Ukraińców.
Źródło: Истории от Олеся Бузины: Негероическая "бандера" |
|
Вернуться к началу |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
|
|
Вы не можете начинать темы Вы не можете отвечать на сообщения Вы не можете редактировать свои сообщения Вы не можете удалять свои сообщения Вы не можете голосовать в опросах
|
Администрация сайта не несет ответственности за
публикуемые на форуме сообщения
© 2005-2020 www.Anti-Orange-ua.com.ru
|